Oprawa cennych fotografii, obrazów i innych dzieł sztuki, którym nie tylko chcemy zapewnić dobrą ekspozycję na ścianie, lecz również zagwarantować prawidłowe zabezpieczenie, wiąże się z ważnym pytaniem : jak dobrać najlepszy rodzaj szkła do oprawy? Istnieje szereg kwestii, które należy rozważyć. Są to między innymi: cena szkła, jego wytrzymałość oraz specyficzne właściwości, jak choćby ochrona przed promieniowaniem UV.
Dlaczego używamy szkła do oprawy?
Używanie szkła do oprawy jest obecnie tak naturalne i powszechne, że często w ogóle nie zastanawiamy się, czemu ma ono służyć. Przede wszystkim szklana powierzchnia ma za zadanie utrzymać w ramie papierowe dzieło, które bez nacisku szyby, z łatwością mogłoby wypaść z obramowania. Drugim powodem jest ochrona oprawianej pracy przed oddziaływaniem szkodliwych czynników zewnętrznych (np. wilgoci, owadów i zanieczyszczeń). Szyby wysokiej klasy posiadają właściwości chroniące papierową pracę przed promieniami UV - redukuje to blaknięcie kolorów. Zakupić można też oprawy posiadające powłokę antyrefleksyjną, umożliwiającą dobrą widoczność zawieszonej na ścianie pracy, niezależnie od pory dnia i naświetlenia pomieszczenia.
Szkło przezroczyste a szkło białe
Najbardziej typowe jest „szkło przezroczyste". Posiada ono lekko zielony odcień, jaki widoczny jest szczególnie na krawędziach. Zabarwienie to związane jest z obecnością tlenku żelaza - gorszej jakości szkło ma jego większe stężenie, niż szkło wysokiej klasy. Warto zauważyć, że zielony odcień może w zauważalny sposób zniekształcać odbiór oprawionego dzieła, zwłaszcza jeśli dana praca posiada dużą ilość jasnych barw. Rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie szkła białego, które jest materiałem zdecydowanie wyższej jakości, charakteryzującym się zupełną przezroczystością. Należy jednocześnie zauważyć, iż szkło białe jest droższe od tradycyjnego „szkła przezroczystego".
Szkło antyrefleksyjne - o czym należy pamiętać?
Ramki na obrazy coraz częściej wyposażane są w szkło antyrefleksyjne. Zakup obramowania z tego typu powłoką jest mądrym posunięciem w sytuacji, kiedy wyeksponowany obraz będzie wystawiony na silne źródło światła, które może stwarzać na jego powierzchni odbicia. Powierzchnia szkła antyrefleksyjnego jest matowa, dzięki temu zauważalnie redukuje irytujące refleksy, choć pamiętajmy o tym, że nigdy nie usuwa niechcianych odbić w stu procentach. Na pewno jednak stwarza znaczne udogodnienie.
Wadą szkła z powłoką antyrefleksyjną jest to, że może ona nieco zniekształcać intensywność kolorów. Do tego należy zaznaczyć, iż szkło antyrefleksyjne musi zostać umieszczone bezpośrednio na powierzchni oprawianej pracy. Powłoki antyrefleksyjnej nie rekomenduje się do używania razem z passe-partout, ponieważ oddziela ono powierzchnię dzieła od szyby. Niestety, nawet taka niewielka odległość wpływa na odbiór pracy i może sprawić, że dzieło stanie się zniekształcone mlecznym, mętnym zabarwieniem. Dla osób, które koniecznie chcą mieć możliwość użycia passe-partout wraz z powłoką antyrefleksyjną, zaleca się zakup szkła muzealnego. Stwarza ono zabezpieczenie przed odblaskami i promieniami UV. Trzeba jednak zaznaczyć, iż jest ono droższe od zwykłego szkła antyrefleksyjnego.
Szkło akrylowe i promieniowanie UV
Papierowa praca powinna być odpowiednio zabezpieczona przed promieniowaniem UV. Opcję stanowi tu szkło muzealne, jakie zapewnia profesjonalne zabezpieczenie przed blaknięciem. Innym rozwiązaniem jest tradycyjne szkło akrylowe, będące jego tańszym odpowiednikiem.
Szkło akrylowe nazywa się również szkłem sztucznym lub plastikowym. Jego szczególną zaletą jest to, że materiał ten jest niełamliwy. Stwarza to więc dobre rozwiązanie w przypadku mieszkań, w którym przebywają dzieci lub zwierzęta. Duże ramy najczęściej wyposażone są w szyby akrylowe, które ograniczają ryzyko stłuczki podczas transportu zakupionego przedmiotu do klienta. Szkło sztuczne jest również zdecydowanie lżejsze od swojego zwykłego odpowiednika - ma to spore znaczenie w przypadku wieszania dekoracji wielkoformatowych. Akryl chroni oprawione dzieło przed promieniami światła nawet w 90 procentach. Jego wadą jest jednak podatność na zarysowania. Z tego powodu taka szyba powinna być oczyszczana w delikatny sposób miękką ściereczką.
